Παραμυθο - ιστορίες, εξ απαλών ονύχων.

Παραμυθο - ιστορίες, εξ απαλών ονύχων.

Γιατί είναι σημαντικό να διαβάζουμε ιστορίες στα μικρά παιδιά;

Γιατί τα παιδιά «ταξιδεύουν» μαζί με την ιστορία, μέσα από την ιστορία, με τα λόγια της ιστορίας, με τους ήρωες και τους αντιήρωές της. Φτιάχνουν κόσμους  άπειρους και απαραβίαστους από την καθημερινότητα, κόσμους ασφάλειας και  μοναδικότητας. Κάθε παιδί, μια ξεχωριστή ιστορία, με τα δικά του συναισθήματα και τον δικό του κόσμο. Όλα αυτά,  αναπτύσσουν το σημαντικότερο νοητικό «εργαλείο» του ανθρώπου: Την φαντασία! Όμως  τα οφέλη από το διάβασμα ιστοριών δεν σταματούν εδώ. Υπάρχουν και άλλα , που σχετίζονται με τη γνωστική αλλά τη και συναισθηματική εξέλιξη των παιδιών:

·         Διαβάζοντας ιστορίες στα παιδιά, τα βοηθάμε να αναπτύξουν, εκτός από τη φαντασία τους και το λεξιλόγιό τους. Μαθαίνουν νέες λέξεις ή κατανοούν  καλύτερα τη σημασία και το εύρος  των λέξεων και των νοημάτων τους. Μαθαίνουν να περιγράφουν, να επιχειρηματολογούν και να λεκτικοποιούν τις σκέψεις τους.

·         Διαβάζοντας ιστορίες στα παιδιά, τα βοηθάμε να αναπτύξουν την ικανότητα της ενεργητικής ακρόασης. Μελέτες έχουν καταδείξει ότι ιδιαίτερα στην  πρώιμη παιδική ηλικία τα παιδιά «απορροφούν» ερεθίσματα  και δομούν την προσωπικότητά τους.  Γι αυτό, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αναπτύξουν σε αυτή την περίοδο κάποιες από τις δεξιότητες της συναισθηματικής νοημοσύνης. Μια από αυτές είναι και η ικανότητα ενεργητικής ακρόασης. Ακούγοντας μια ιστορία, τα παιδιά μαθαίνουν να… ακούν. Μαθαίνουν να προσέχουν αυτά που ακούν, να εστιάζουν στα σημαντικά , να κάνουν ερωτήσεις διευκρινιστικές, να επεκτείνουν τα νοήματα. Ικανότητες ιδιαίτερα σημαντικές και για τη μαθησιακή πορεία των παιδιών.

·         Διαβάζοντας ιστορίες τα παιδιά,  προσεγγίζουν την πολιτισμική κληρονομιά της χώρας τους. Η «μητρική γλώσσα» είναι συνδεδεμένη με ιδιαίτερα νοήματα και κοινωνικές αναπαραστάσεις. Είναι συνδεδεμένη με μια δεδομένη και περιρρέουσα κοινωνική και πολιτισμική πραγματικότητα. Οι παιδικές ιστορίες, ακόμα και εάν έχουν αλλοεθνή προέλευση, μεταφράζονται σε ένα γλωσσικό εργαλείο το οποίο μεταφέρει τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά της κάθε κοινωνίας , δομημένα  σε νοηματικά σχήματα. Με αυτό τον τρόπο εντάσσει το παιδί στο  οικείο πολιτισμικό πλαίσιο.

·         Διαβάζοντας ιστορίες τα παιδιά, μαθαίνουν να σκέφτονται.  Κάθε ιστορία, ακόμα και οι πιο απλές, έχουν δομικά νοητικά χαρακτηριστικά. Έχουν αρχή, μέση και τέλος, έχουν υπόθεση και πλοκή, περιγράφουν συμπεριφορές ή και χαρακτήρες, προκαλούν ερωτήσεις και έτσι το παιδί μαθαίνει να σκέφτεται. Κάποιοι ειδικοί μάλιστα επισημαίνουν ότι οι γονείς ή οι εκπαιδευτικοί  όταν διαβάζουν στα παιδιά ιστορίες, θα πρέπει να τα ενθαρρύνουν να δημιουργούν μικρές δικές τους ιστορίες με χαρακτήρες παρόμοιους με τους ήρωες των ιστοριών που διάβασαν.

·         Διαβάζοντας ιστορίες τα παιδιά, μαθαίνουν να αναγνωρίζουν και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους. Με τη φαντασία του το παιδί, (αντίθετα από ότι συμβαίνει με τις συνεχείς εικόνες των ηλεκτρονικών μέσων), μαθαίνει να αναγνωρίζει σταδιακά τα συναισθήματα των ηρώων. Μαθαίνει να σκέφτεται για αυτά τα συναισθήματα και στη συνέχεια να τα αναγνωρίζει στον εαυτό του και σε άλλα άτομα. Και αφού τα έχει αναγνωρίσει, μαθαίνει και να μιλά για αυτά. Να τα ονοματίζει και να τα περιγράφει, να τα επεξεργάζεται και έτσι αποκτά δυο ακόμα σημαντικές δεξιότητες, αυτές της αυτοσυναίσθησης και της ενσυναίσθησης.

Για όλους αυτούς τους λόγους, αλλά και γιατί το διάβασμα είναι μια πραγματική απόλαυση και χαλάρωση, οι γονείς κυρίως αλλά και οι εκπαιδευτικοί, πρέπει να προσφέρουν όσο γίνεται συχνότερα, την ευκαιρία στα παιδιά να γνωρίσουν την ομορφιά του γραπτού λόγου, εξ απαλών ονύχων.